Sitemizin içeriği

İletişim

Hedeflerim Ve Amaçlarım

Tüm bunları sizlerle web sayfamda paylaşmamın sebeplerinden en önemlisi ; benim yaşadıklarım hayatım ders olsun istedim,kulaklarda küpe olsun istedim büyüklerimizin söylediği gibi.Çünki insan hastalıkla tanışınca hayata çok daha başka bakıyor.Bu arada ben göğüs kanserini 08/02/2007 ‘de yaşadığımda öncesinde teşhis konduğunda şaşırdım zira genlerimde kanser olmamasına ,sigara ve içki içmememe rağmen mücadelelerle geçen yılların bana faturası olduğunu anladım. Stres bana pahallıya patlamıştı.Ama yinede hastalığımı öğrendiğim andan itibaren Tanrıma şükrüm daha da arttı.Zira atlatmıştım.Çok çok erken teşhis bana yeni bir şans vermişti.Daha Tanrımdan ne isteyebilirdimki.?
Ameliyata girerken tek bir duam oldu: “Allahım uyandığımda herşey hayırlısı ile bittiğinde ben yaşadıklarımı insanlarla paylaşmak istiyorum kanser hastaları için bir şeyler yapmak istiyorum.Artık kariyerimde geçen 21 yılı geride bırakıp yepyeni temiz bir sayfa açmak istiyorum hayatımda” dedim.Üzüntüleri geride bıraktım stresi geride bıraktım.Kendime verdiğim sözü tuttum.

Artık sanatçılarım,kırılganlıklarım ,yaşadıklarım hep geride kaldılar.Ben herkesin en kadim dostuyum hala onların sırlarını paylaşacak olan insanım ama oraya kadar.Dost kalalım ama çalışmayalım mümkünse.Çünki zaten o sterese girecek bir lüksüm yok artık.İnat etmek sağlığımı riske etmek olur ve ben bunu ne kendime ne sevdiklerime ne de tanrıma karşı yapabileceğimi sanmıyorum.Bana kalacak olan yıllarımı daha tadında sakin, huzurlu, mutlu, sevdiklerimle daha fazla zaman geçirerek yaşayamadıklarımı doyasıya her saniyesinden zevk almak kaydıyla yaşamak istiyorum.Sanat dünyasının kirliliğinden, sahteliğinden ,nankörlüğünden uzak ama çok uzak yaşamak istiyorum.21 yıl geçmesine rağmen ayak uyduramadığım yalakalık ve menfaat çerçevesinde yaşanan bazı ortamlara hep ters döndüğüm görmemezlikten geldiğim dönemler oldu.Ama ben bazıları gibi olamadım çünkü mayamda yoktu.Ben dürüstüm,yalakalıktan hiç hoşlanmam,hak ettiğimi alamamaktan kırılırım,harama el uzatamam,başkasının ekmeği ile oynayamam .Bu beni ortamla son derece alakasız kılan vasıflardan dolayı kendimle iftihar etmeme sebep olan vasıflarımla günü geldiğinde bu dünyadan çekip gideceğim ,zira değişemem .Ne derler büyüklerimiz:Ya bu ortamda kalacaksın ya çekip gideceksin.Ben hayat rotamı değiştirmeyi uygun gördüm.Sağlığım artık hayattaki en değerli varlığım.Ona çok iyi bakmam lazım.

Ve hastalığımda yaşadıklarımı sizlerle paylaşmam size bazı konularda yol göstermem lazım .Artık asli görevimin bu olduğuna inanıyorum.

08/02/2007 HAYATIMIN EN ZOR GÜNÜYDÜ

7 yıldır sahip olduğum fibro kistlerimin 2 tanesi farklı seyretmiş ve beni hemen ultrason çektirip dr’uma gitmeye yönlendirmişti. .Öncelikle erken teşhisle yaşanan grip muamelesi yaptığım bu adı sinir ama kendi önemsiz olan hastalıkla ilk karşılaşmamda ben 1-0 öne geçmiştim.Neden derseniz erken teşhisin ne kadar önemli olduğunu ameliyatım ve kemoterapim sonrasında çok daha iyi anladım.Bu kitlelere geç mudahale edildiğinde hem hastalığın ameliyatının zorlukla yaşandığını hem de ameliyat sonrasında kemoterapinin ve radyoterapinin seanslarının uzadığını gördüm.Ocak 2007 ’de her aylık rutin kontrollerim esnasında her daim göğsümde var olan 2 kitlemin biraz büyüdüğünü fark ettim.Reglim bittikten 5 gün sonra tekrar kendimi muayene ettiğimde biraz daha büyüme olduğunu fark ettim.Hemen Medica’dan randevu aldım.Yıllardır rutin kontrollerim Medica’da Cihangir bey tarafından yapılır.Bu seferde hemen randevu alıp Cihangir bey’e gittim.Bana alıştıra alıştıra kitlelerin şekil değiştirmiş olduğunu emar çekilmesi gerektiğini söyledi.Ben emar lafına kadar pek ciddiye almamıştım durumumun vehametini.Öncelikle Ultrason sonucumu Dr’um Prof.Dr.Tarık Akçalı’ın raporumu okuması sonrasında ortak bir kararla Emar çekeceklerini bana söyledi Cihangir bey.Aynı gün hiç vakit kaybetmeden (çünki bu işte her geçen gün size zarar olarak geri dönebiliyor.Çok hızlı hareket etmek gerekiyor)Tarık Hocam’dan rendevu aldım ultrason sonucumun raporu ile muayeneye gittim.Sağ göğsümde 2 tane kitle vardı ayrıca tam alt tarafta uzunlamasına denizaltı gibi bişey daha vardı.Hocam önce alttaki kitleden sıvı aldı. Ve ertesi gün öbür kitlelerim için Cihangir bey’in de önerdiği gibi Emar istedi.Emarım çekildi sonuç pek parlak değildi,Tarık Hoca ameliyatla parçaları hemen çıkarmak zorunda olduğunu söyledi.Altta o denizaltı gibi dediğim kitleden alınan sıvı sonucu temiz çıkmıştı.Ancak kitleler için aynı şey söylenemiyordu.O andan itibaren hayatımda bildiğim tüm duaları etmeye başladım.Tanrıma olan inancım zaten çocukluğumdan beri ailemin bana aşıladığı eğitimle bende vardı zaten.Ancak böyle anlarda insan tanrı’nın desteğine daha çok ihtiyaç duyuyor daha bir yakın hissediyor. 2 gün sonra ameliyatımı oldum.Ameliyata girerken , kitleler alınacak ve herşey bitecek ruh halindeydim.Ve hep pozitif düşündüm.Bu hastalığı yenmenin bence en önemli 1. maddesi zaman erkan teşhis ikinci maddesi ise moral pozitif düşünce.3 saat süren ameliyatım bitmiş kitlelerim alınmıştı.Ayılırken Hocam ameliyat önlüğü ile yanımda duruyordu.“Bitti mi Hocam” dedim oda “evet nermin ama memeni almak zorundayım “dedi. .O an tek hatırladığım gözümden akan yaştı.Ve bir daha da asla ağlamadım.Ameliyathaneden çıkarken dostlarım annem hepsi bana moral vermek için odamdaydılar.Tarık Hoca akşamüstü saatlerinde odama geldi ve sonucu konuşmaya başladık.İlk ameliyat iyi geçmişti.2 kitle alınmıştı.Ancak bir ameliyat daha geçirmem gerekiyodu.Mastektomi ameliyatı olmam gerekiyodu.Çünkü göğsümü açtıklarında her tarafın kitle dolu olduğunu görmüşler ancak Tarık hoca bana sormadan gögsümü almak istememişti.Çocuk yaparım ihtimalini düşünerek.Artık 43 yaşına gelmiştim çocuk yerine sağlığım benim için çok daha ön plandaydı.Zira zaten bu zor dünyaya bir çocuk getirmek istememem gibi bir fikrim son 10 yıldır bende mevcuttu.3 gün sonra 12/02/2007 günü 2. Ameliyatıma girdim.Mememin içi boşaltıldı ve hemen silikon takıldı.Yani estetik adına hiç bir görüntü problemim olmayacaktı.Tanrıya o gün bir kere daha şükrettim zira 20 yıl önce göğsü alınan pek çok tanıdığım silikon şansını yaşayamadılar.Doç Dr.Akın Yücel başarıyla silikonumu taktı.3.5 saatlik ameliyatım başarıyla bittikten sonra Tarık Hoca mutluydu.Göğsüm alınmıştı koltuk altımda ki ufak mikro metastas’da temizlenmişti.Sonrasında sevdiklerim,arkadaşlarımın ,annemin ve tüm dostlarımın sayesinde çok kısa sürede kendimi daha iyi hissettim.Bir sevgi yumağı oluşturdular etrafımda.
Bundan sonraki süreç beni de esas düşündüren süreç olan kemoterapi başlayacaktı.Hayatta en enteresan olan şey bu hastalık ve tedavisi ile ilgili bu güne kadar doğru yanlış pek çok şey duymuştum.Ancak bizzat yaşamanın son derece farklı bir deneyim olduğunu gözlemledim.Ameliyatımdan 1 ay sonra Onkoloğum Prof.Dr.Fuat Demirelli ve yardımcısı çok sevgili Sevgi hn’la tanıştım.Fuat hoca çok ton ton insana güven ve sıcak bir elektrik veren bir dr.Kemoterapi sürecimi programladık birlikte.4 seans kemo görecektim o gün bir kez daha anladım ki; eğer erken teşhis olmasaydı ve ben hızlı davranmasaydım belki 10-15 kemo ve bir çok radyoterapi seansı görmem gerekecekti.Ama radyoterapiye gerek kalmadı.Kitlemin çapı mm ’si itibarıyla.Burada kabullenilecek tek gerçek vardı o da saçlarım dökülecekti.İnsanın kendisinde beğendiği ve beğenmediği uzuvları vardır kendi bedeninde.Ben hem saçlarıma çok düşkündüm hem de göğüslerimi beğenirdim.Ama ne enteresandırki bu sevdiklerimden oldum ancak bunun bir sınanma olduğuna inanıyorum,ve eski saçlarımın tamamen dökülmesinin ardından yerine şimdilerde hem daha çok hem daha kuvvetli hem siyah beyaz hem de kıvırcık saçlarım geldi.Bunu yaşamak çok enteresan bir duyguydu.Kemo başladığında iyimser arkadaşlarım 4 seansın saçlarımı dökmeyeceği kanısına vardılar ancak öyle olmadı ben çok karizmatik bir kel oldum.Bu arada kemoterapide yan etki olarak istifra etmek olduğunu biliyodum ancak beynimi istifra etmemeye o kadar şartladım ki 4 kemo boyunca hiç istifra etmedim.İşte herşey beyinde ve pozitiflikte biter derken bunu kastetmiştim.Ben çok güçlüydüm gücüme inanmıştım.Ben bu hastalığı yenecektim ve yendimde.Asla ona papuç bırakmaya niyetim yoktu.Ben sadece kul olarak kendimi biraz hor kullandım kendime böyle bir fenalık yaptım.

Geçte olsa hatamı anladım ve hatamdan döndüm. Kemoterapi sürecim başlamış bende bu sürece ayak uydurmaya çalışıyordum.Bu arada doğuştan gelen 7 aylık olma dezavantajım avantaja dönüşmüştü nasıl mı?Doğumumun sonrasında ailem oradaki Dr’umun tavsiyesiyle 1 yıl bana yetecek kadar Hollanda mamaları ile beslenmem gerektiğinden valizler dolusu mama ile türkiye’ye dönmüşlerdi.İşte o mamalar beni son derece sağlıklı bir çocuk yapmıştı.Ve annem bu ameliyatım sonrası yaşadığım hastalık sürecimi kolaylıkla atlatmış olmamı hep bu mamalara bağladı.
İlk kemodan sonra beni zorlayan pek birşey olmadı.Midem çok az bulandı ,halsizliğimde azdı.Beynimi şartladığım için böyle rahat aşacağıma inandım öyle de yaşadım.Sarı saçlarım dökülmeye önce yavaş yavaş başladı sonra feci hızlı bir şekilde dökülmeler devam etti.En sonunda 43 yıl sonra kendimi ilk kez kel gördüm.Değişikti.Sadece beni sıkan sokağa çıkarken hep bir bandanayla başımı örtmek zorunda kalmamdı.Kimse hasta olduğumu anlasın istemiyordum..O öyle bir hiski ;kemo zamanı insanın yüzü ne kadar da sağlıklı olmaya başlasa da bir hastalık duruşu oluyo işte o zaman bunu kimseyle paylaşmak istemiyosunuz.Hem İnsanların sizi hasta olarak görmesini istemiyorsunuz hem de karşı tarafın moralini bozmak istemiyosunuz. İşte bu ikilem hep kafa karıştırıyor o günlerde.

Nihayetinde kemoterapimin 3. seansından sonra yoğun terlemelerim başladı.4.kemodan sonra menapoza girdim.Her kadının yaşadığı sıcak basmaları başladı. Boynumda havlu devamlı terimi silmeye başladım.Artık başa çıkamıyordum,hem her dakika terliyordum hem de geceleri saçlarım olmadığı için kış mevsimine gelen kelliğimden dolayı hep başıma bir takım şapkalar takarak soğuğu geçirmeye çalışıyodum.Ancak o şapkalar da metaryelleri gereği ile beni daha da terletiyorlardı.

 

 

 

Tasarım by: Nermin ceri sevenler :)  2008 | www.nerminceri.com